صد سالگی نسبیت عام

صد سال از تولد نظریۀ نسبیت عام اینشتین میگذرد. نظریه ای که نه تنها یکی از دو انقلاب بزرگ در فیزیک معاصر را رقم زد، بلکه انقلابی در افکار و تخیلات مردم نیز ایجاد کرد تا جایی که واضع آن امروزه به عنوان مثل و مصداق هوش و خالقیت در نزد عام و خاص شناخته میشود. نظریه ای که پیامدهای کیهانشناختی آن توجه و علاقه همگان در یافتن پاسخ به پرسشهایی از این دست، که جهان چگونه آغاز شده است؟ و سرانجام آن چیست؟ و همینطور پرسش از ماهیت فضا زمان را از حیطۀ علوم محض و فلسفه، خارج و به محیط کوچه و بازار کشاند؛ و بار دیگر جاذبه های رمزآلود آسمان بالای سرمان را با پیش بینی وجود موجوداتی نظیر سیاهچاله ها و کرمچاله ها، برایمان دو چندان کرد. نظریه ای که با طرح ایده هایی شگفت انگیز، مانند سفر در زمان، خوراک تازه ای در اختیار هنرمندان قرار داد تا با تلفیق آن با فنآوری های نوین روز، به خلق آثاری عمیق و شگفت انگیز بپردازند؛ که یکی از نمونه های بارز آن، فیلم “میان ستاره ای” است که در ساخت آن، از نسبیت دانان خبره، به عنوان مشاور علمی استفاده شده است. صد سال، فرصت مناسبی است تا یک نظریه بتواند میزان کارایی و احیانا ناکارامدی خود را بروز بدهد و بنابراین مورد ارزیابی کلی قرار بگیرد.